kalau dapat sehari dalam hidup saya tak perlu pandang muka mereka,hari itulah yang paling saya suka...Tak tahu banyak kali mana perlu saya cerita bencinya saya pada mereka.Tak perlu saya ulang betapa bencinya mereka pada saya...
Awak tahu apa rasa saya?Cukuplah semak yang ada.Tak tertanggung lagi dah saya.
Kalau betul awak faham apa rasa saya,tak perlu paksa saya berhadapan dengan anjing yang selalu buat hati saya terluka...Saya dalam waktu cuba pujuk diri sendiri untuk bertahan sebulan lebih cuma lagi....Awak mesti boleh tolong kan?Tolong bawa saya jauh dari mereka bila saya sedang mahu gembira...
